Na het ongeluk met de auto van een paar weken geleden was ik bijna weer hersteld: slapen op mijn zij gaat nog niet, maar verder heb ik nergens meer last van.
Afgelopen week mocht ik zelf gaan afrijden. Niet omdat ik van plan ben om veel auto te gaan rijden, maar een rijbewijs kan natuurlijk altijd van pas komen. De avond voor het rijexamen besluit ik alvast alle benodigde spullen klaar te leggen: theoriebewijs, wat formulieren, geld en mijn ID.
Shit. Waar is mijn paspoort gebleven na dat auto ongeluk? Ik heb er door alle hectiek van dat moment niet meer aan gedacht. Stom, stom, stom. Mijn rij-instructeur heeft bij het CBR nog een poging gewaagd om aan te tonen dat ik echt mezelf was en geen fradeur, maar het mocht niet baten. Helaas bleken er ook geen vrije plaatsen om af te rijden meer beschikbaar komende maand, dus het is even afwachten wanneer ik weer een poging zal mogen wagen.
Gemist rij-examen, aangifte verlies ID, aanvraag nieuw ID, nieuw rij-examen: ik zag het even niet meer zitten!
Ik kon twee dingen gaan doen: ofwel in mijn bed blijven liggen zodat er verder niets meer mis kon gaan of nog iets van de dag maken en samen met wat vrienden genieten van het zonnetje in de Delftse Hout. Het werd dat laatste. En ik heb het geweten: naar het ziekenhuis voor foto's van mijn pols (niet gebroken!) en een week aan de antibiotica vanwege een vreemde insectenbeet die vuurrode strepen achterlaat op mijn arm.
Was ik die ochtend maar gewoon in mijn bed blijven liggen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten