De Balkan

Hoewel er geen consensus bestaat over de geografische grenzen van het gebied dat Balkan heet, weet ik toch vrij zeker dat er weer eens was afgelopen zomer. Ik hou van de Balkan. Ik hou van de chaos, het gebrek aan regels, de zelfgestookte drank, de gastvrijheid en het weer. Het Meer van Ohrid zag er weer fantastisch uit dit jaar en zorgde voor de nodige verkoeling. Dat moet Lenny Kravitz ook gedacht hebben, want die kwam langs om een 2,5 uur durend optreden te verzorgen in het lokale stadion. Lenny blijkt nog erg goed te kunnen zingen, in tegenstelling tot de dames van de support act, die klonken als een beginnend middelbare school bandje. Hoewel, smaken verschillen, want de 10.000 Macedoniërs gingen wel uit hun dak.
Via Albanië werd de kust van Montenegro bereikt, dat meer weg had van Servië, omdat alle Serviërs daar aan het strand willen liggen. Ook weer terecht, want de zee zag er fantastisch uit.
De volgende stop was Sarajevo, waar volgens mij meer kogelgaten in de huizen zitten dan er mensen in wonen. Het is moeilijk voor te stellen dat het nog maar 13 jaar geleden is dat er oorlog was. En dat Gavrilo Princip daar nog veel langer geleden de aanleiding voor de Eerste Wereldoorlog was. Maar behoudens de oude Turkse wijk en enkele café's is er 's zomers weinig te beleven. Terug naar de kust dus maar weer.
Split in Kroatië is gebouwd op een Romeinse stad. Elke eeuw wel weer wat nieuws, waardoor het geheel erg eclectisch aandoet. Het is er prachtig, met een mooie promenade, oude vrouwtjes die je kamers aanbieden, een stinkende haven, palmbomen en massa's Australiërs.

Je kunt in de Balkan net zo makkelijk vijanden als vrienden maken: begin over ethniciteit en je voelt de haat, begin over voetbal of drank en je voelt de passie. Ik heb zowel vijanden als vrienden gemaakt.

Ik hou van de Balkan. Maar niet voor langer dan 3 weken. Dan verlang ik weer naar fatsoenlijk vegetarisch eten, naar een douche die altijd warm is, naar een straatbeeld zonder bedelaars, naar mensen die wel de handen uit de mouwen willen steken, naar een stad waar de auto's niet over de stoep of door het park rijden waar je net loopt, maar toch bovenal toch weer naar mijn eigen bed.

Markt

De Markt in Delft behoort tot de mooiste pleinen van Nederland. Niet alleen zijn de gevels van de aangrenzende panden prachtig, ook de Nieuwe Kerk met zijn lange historie en band met de koninklijke familie is een icoon. Toch staat het allermooiste bouwwerk tegenover de kerk op de Markt: het stadhuis. Ruim 800 jaar geleden stond het eerste bouwwerk al op die plaats, maar dat ging deels verloren tijdens een brand in 1618. Daarna werd het stadhuis herbouwd naar een ontwerp van Hendrick de Keyser, rondom de oude toren. Een fraai voorbeeld van de Renaissancestijl in Nederland. Nu heb ik het geluk dat dit stadhuis mijn werkplek is. Een mooiere werklocatie is nauwelijks te bedenken! Dat het gebouw verder bijzonder onpraktisch is doet daar weinig aan af.
Als ik op donderdag aan het werk ben, ga ik altijd nog even langs de weekmarkt, die letterlijk voor de deur staat. Eigenlijk koop ik nooit zo veel op de markt: soms wat groenten of fruit. Liever koop ik die in de natuurwinkel, want helaas heeft Delft geen biologische markt (meer). Gelukkig zijn er in Den Haag en Rotterdam nog wel biologische markten met streekproducten!

Murphy & ik

Na het ongeluk met de auto van een paar weken geleden was ik bijna weer hersteld: slapen op mijn zij gaat nog niet, maar verder heb ik nergens meer last van.
Afgelopen week mocht ik zelf gaan afrijden. Niet omdat ik van plan ben om veel auto te gaan rijden, maar een rijbewijs kan natuurlijk altijd van pas komen. De avond voor het rijexamen besluit ik alvast alle benodigde spullen klaar te leggen: theoriebewijs, wat formulieren, geld en mijn ID.
Shit. Waar is mijn paspoort gebleven na dat auto ongeluk? Ik heb er door alle hectiek van dat moment niet meer aan gedacht. Stom, stom, stom. Mijn rij-instructeur heeft bij het CBR nog een poging gewaagd om aan te tonen dat ik echt mezelf was en geen fradeur, maar het mocht niet baten. Helaas bleken er ook geen vrije plaatsen om af te rijden meer beschikbaar komende maand, dus het is even afwachten wanneer ik weer een poging zal mogen wagen.
Gemist rij-examen, aangifte verlies ID, aanvraag nieuw ID, nieuw rij-examen: ik zag het even niet meer zitten!

Ik kon twee dingen gaan doen: ofwel in mijn bed blijven liggen zodat er verder niets meer mis kon gaan of nog iets van de dag maken en samen met wat vrienden genieten van het zonnetje in de Delftse Hout. Het werd dat laatste. En ik heb het geweten: naar het ziekenhuis voor foto's van mijn pols (niet gebroken!) en een week aan de antibiotica vanwege een vreemde insectenbeet die vuurrode strepen achterlaat op mijn arm.

Was ik die ochtend maar gewoon in mijn bed blijven liggen...

Darwin & CERN

Het is dit jaar 150 jaar geleden dat Charles Darwin zijn evolutietheorie publiceerde. Na 150 jaar staat die theorie niet alleen nog fier overeind, hij is ook fors uitgebouwd en van verdere fundamenten voorzien. Een soort blijft zich doorontwikkelen, waarbij de zwakkeren het niet redden en de sterkeren voor een sterkere populatie zorgen.
Omdat de mensheid ook zo'n soort zou moeten zijn, verzamelen de bedenkers van de Darwin Awards nieuwsberichten over mensen die hun eigen stomheid moeten bekopen met de dood of onvruchtbaarheid, zodat de mensheid gemiddeld genomen slimmer wordt. Zij schakelen zichzelf dus uit ten behoeve van de mensheid. Zie hier de genomineerden voor de Darwin Awards 2008.

Vorige week verscheen er een bericht in de krant over het CERN, de europese organisatie die onderzoek doet naar elementaire deeltjes en daarvoor een enorme deeltjesversneller (omtrek 27 kilometer) heeft gebouwd nabij Genève. Simpel gezegd wil men door het onder lage temperatuur en met bijna de lichtsnelheid laten botsen van deeltjes de 'missing link' vinden voor het standaard model van deeltjesfysica. Daarmee is de oerknal weer een stuk dichterbij en ook onze kennis over het heelal. De testfase van deze Large Hadron Collider gaat binnenkort beginnen. Er zijn echter een aantal mensen die bang zijn dat er door het 'spelen' met zulke onbekende krachten vreselijke gevolgen zullen zijn. Zoals wanneer de verwachte microscopisch kleine zwarte gaten zich aan elkaar zouden gaan hechten tot een steeds groter zwart gat dat uiteindelijk alle massa en licht naar zich toe zuigt en dus de hele aarde 'opeet'.

Mocht het dit najaar zover zijn, dan wil ik alvast alle medewerkers van het CERN nomineren voor de laatste Darwin Awards!

Archief

Archief, een mooi woord voor overwegend oude troep.
Elke keer als ik de fractiekamer inloop zie ik de uitpuilende archiefkast en krijg ik sterk de neiging om 'm helemaal leeg te halen en vervolgens slechts een klein deel weer terug te zetten. Maar dan vraag ik me altijd weer af of ik dan niet net dat ene rapport uit 2001 weg ga gooien dat we over een maand opeens nodig hebben. Die kans is natuurlijk nihil, maar niet nul.
Misschien moet ik gewoon dapper zijn en dingen als de rekeningafschriften van de PPR, PSP en CPN knullig uit mijn vingers laten glijden, zo pardoes de oud papierbak in. Binnen een minuut is het gedaan en er zal geen haan naar kraaien.

"Met de boot naar de TU Delft"

Coalitiepartijen STIP en GroenLinks pleiten voor een tijdelijke bootverbinding tussen station Delft en de Nieuwe Haven aan de Rotterdamseweg. Deze bootverbinding met rondvaartboten zou het wegvallen van de buslijnen over de Sebastiaansbrug op een snelle en duurzame manier op kunnen vangen.

Vanaf de zomer van 2009 zal de Sebastiaansbrug, die het centrum van Delft met de TU-wijk verbindt, voor 14 maanden wegens renovatiewerkzaamheden gesloten zijn voor alle verkeer. Studenten kunnen dan bijvoorbeeld niet meer direct vanaf het station met de bus naar de universiteit.

Een voor de hand liggende alternatieve busroute voor de buslijnen is er niet en daarom moeten er creatieve oplossingen komen. Een bootverbinding met de universiteitswijk is één van die oplossingen. Andere mogelijkheden zijn huurfietsen bij station Delft Zuid en meer buslijnen naar de TU-wijk via datzelfde station.

Ipse dixit et facta sunt

Sinds kort hou ik me weer bezig met politiek en ditmaal dan vooral met de politiek van binnen de gemeentegrenzen.
Delft is een relatief rustige stad tussen de 'grote' steden Den Haag en Rotterdam. Saai is het er echter zelden. Gelukkig maar, want ik hou wel van een beetje leven in de brouwerij. Ik hou ook van structuur en goed overleg, want politiek gaat over visie en het hebben van een goede visie betekent nog niet dat je gelijk hebt. Helaas denken veel mensen daar anders over.

Ipse dixit et facta sunt betekent zoveel als 'Hij sprak en het was er'.
Zoiets is de sterfelijke mens echter niet gegeven, al zou hij het nog zo graag zo zien. Daarom heb ik moeite met mensen die maar van de daken schreeuwen dat wat zij vinden waar is en dat ze het gelijk aan hun zijde hebben. Zelden komen ze verder dan roepen wat er niet goed is in plaats van te komen met duurzame oplossingen.

Ipse dixit et facta sunt is ook het opschrift van een schilderij van Hiëronymus Bosch. Wellicht beeldt dat schilderij niet geheel toevallig de chaotische en apocalyptische verbanning van de mens uit het paradijs uit.